Deutsch · English · Français · Čeština · Nederlands · Polski · Italiano
Burg Wildenstein – geschiedenis en sagen
Op de 337 meter hoge rots Neuer Wildenstein in het Nationalpark liggen de resten van de Burg Wildenstein. Bij de rots hoort de Kuhstall, een 11 meter hoge en 17 meter brede rotspoort – een van de bekendste bestemmingen in de Sächsische Schweiz. Wie de Himmelsleiter beklimt, staat op de resten van de oude burcht met balkgaten en cisterne.
Roofridders uit het geslacht Berka
in 1410 werd de heerlijkheid Wildenstein van Hohnstein afgesplitst en kwam ze in handen van Heinrich Berka von der Duba; daartoe behoorden Sebnitz, half Neustadt en meer dan 20 dorpen. Wie de burcht precies heeft gebouwd, vermelden de bronnen verschillend. De Berken overvielen van hieruit reizigers en buren; ze werden meermaals belegerd en capituleerden uiteindelijk in 1436. In april 1451 kwam Wildenstein definitief aan de Wettiners.
Waarom de Kuhstall Kuhstall heet
voor de naam – letterlijk “koeienstal” – bestaan twee verklaringen: volgens de overlevering verstopte de bevolking in de Dertigjarige Oorlog haar vee voor de Zweden in de rotspoort; volgens de andere stalden de burchtbewoners hier geroofd vee. Sinds 1824 staat ernaast een berggasthuis, en sinds 1898 brengt de Kirnitzschtalbahn de bezoekers er gemakkelijker naartoe.
Sage De Pfaffenklunst
een rotsspleet aan de voet van de Kuhstall-rots heet “Pfaffenklunst”, de papenkloof. Daarheen zou ooit de katholieke pastoor van Lichtenhain zijn gevlucht voor zijn parochianen, die hussiet waren geworden – tevergeefs: ze vonden hem in zijn schuilplaats, het “Pfaffenloch”, en stortten hem in de afgrond. Daar zou ook het oude spreekwoord vandaan komen: “Willen we, dan willen we, net als de boeren van Lichtenhain.”
Sage Kraambed, doopsteen en Schneiderloch
rond de Kuhstall herinneren namen aan oorlogstijden: in de Dertigjarige Oorlog zouden de boeren met hun vee hierheen zijn gevlucht. Een grot heet “Wochenbett” (kraambed), omdat een zwangere vrouw hier haar kind kreeg, en op de “Taufstein” (doopsteen) zou men de pasgeborenen van de vluchtelingen hebben gedoopt. Het “Schneiderloch”, dat alleen via een ladder te bereiken is, was volgens de sage de schuilplaats van een kleermaker die in werkelijkheid een roverhoofdman was – totdat men hem vond en terechtstelde.
Verbindingen met andere plaatsen
Wildenstein maakte deel uit van het Berka-bezit rond Hohnstein en viel net als dat onder de Boheemse kroon. In 1437 hielpen de Berken op Wildenstein de Saksen bij het beleg van de nabije Burg Arnstein. Als compensatie voor Wildenstein kreeg Albrecht Berka in 1451 onder meer delen van de Boheemse heerlijkheid Tollenstein.
Passende wandelingen
Stand: 09/2026
Vraag TOURsten verder
TOURsten vertelt u graag meer, vindt de juiste wandeling en plant samen met u uw vakantiedag – gratis en in zeven talen.
TOURsten vragen