Deutsch · English · Français · Čeština · Nederlands · Polski · Italiano
Rudolf Sendig
Rudolf Sendig (1848–1928) uczynił z miasteczka Schandau uzdrowisko z prawdziwego zdarzenia. Przybył tu w 1871 roku jako kucharz i zbudował małe imperium hotelowe – Villa Quisisana, Königsvilla, Kurhaus, Sendigpark. Na górze, na Ostrauer Scheibe, od 1903 roku kazał wznieść kolonię drewnianych domów letniskowych, a aby jego goście mogli wygodnie dostać się na górę, sfinansował windę osobową, która kursuje do dziś.
Od kucharza do króla hoteli
Emil Friedrich Rudolf Sendig urodził się w 1848 roku we Wrocławiu (Breslau), a jego ojciec pochodził z drezdeńskiej rodziny kupieckiej. W 1871 roku przybył do Schandau i pracował jako kucharz w hotelu „Forsthaus”, a potem w „Deutsches Haus”. W 1876 roku urządził swój pierwszy pensjonat, w 1880 roku powstała Villa Quisisana w stylu włoskiego renesansu – „Sendigs Hotel Quisisana”. W 1882 roku wydzierżawił nowy dom zdrojowy i zlecił inżynierowi ogrodnictwa Bertramowi założenie Sendigpark; w latach 1887/88 powstała okazała Königsvilla. Później prowadził też „Europäischer Hof” w Dreźnie.
Honorowy obywatel i fundator fontanny
Z okazji 25 lat działalności w Schandau Sendig podarował miastu w 1896 roku fontannę Sendigbrunnen na rynku. Ulicę Postelwitzer Straße przemianowano na Rudolf-Sendig-Straße, a on sam został honorowym obywatelem. Pisał nawet książki o swoim fachu – na przykład „Im Hotel. Diskrete Indiskretionen” („W hotelu. Dyskretne niedyskrecje”, 1920). Sendig zmarł w 1928 roku w Bad Schandau i spoczywa na cmentarzu Trinitatisfriedhof w Dreźnie. Jego Villa Quisisana nazywa się dziś „Villa Sendig” i wraz z Königsvilla należy do Parkhotel Bad Schandau.
Wiejskie domy na Ostrauer Scheibe
Od 1903 roku na górze, w Ostrau, ponad miastem, powstawała kolonia willowa – nazywana „Neuschandau”. Jej wyjątkowość polega na tym, że domy są prefabrykowanymi budynkami z drewna, dostarczonymi przez firmę Witt z Osterwieck w górach Harz, w stylu wiejskich domów z drewnianym oszalowaniem, wykuszami, balkonami i wieżyczkami na dachach. Inspiracją dla Sendiga były szwajcarskie domy wiejskie; sam nazywał je „moimi uroczymi domkami”. Stoją rzędem przy Ostrauer Ring, a dom nr 12 jest wyraźnie objęty ochroną konserwatorską. Miasto podkreśla, że Sendig położył w ten sposób podwaliny pod turystykę w Ostrau.
Winda osobowa
Aby goście bez trudu docierali do jego domów, Sendig zainicjował budowę windy i sam ją sfinansował: stalowa wieża w stylu secesyjnym powstała w 1904 roku i została uroczyście otwarta w Wielką Sobotę 1905 roku – ma dobre 50 metrów wysokości, kabina w niecałą minutę pokonuje prawie 48 metrów różnicy wysokości, a na górze 28-metrowy most prowadzi na Ostrauer Scheibe. Początkowo latem winda czerpała prąd z sieci trakcyjnej Kirnitzschtalbahn. Od 1954 roku jest zabytkiem, a miłośnicy kina znają ją z filmu „The Grand Budapest Hotel”.
Światowy stadion, który nigdy nie powstał
Sendig myślał jeszcze śmielej: na Ostrauer Scheibe planował „Weltsportplatz”, czyli światowy stadion na zawody międzynarodowe – według Parkhotelu nawet z hangarem dla sterowców, według MDR z lądowiskiem dla balonów. Straty poniesione w czasie I wojny światowej przekreśliły ten plan. Samo Ostrau jest zresztą znacznie starsze: wzmiankowano je w 1446 roku jako „Ostre”, było wsią łanów leśnych i w 1934 roku zostało włączone do Bad Schandau.
Stan na: 10/2026
Proszę pytać TOURstena dalej
TOURsten chętnie opowie Państwu więcej, znajdzie odpowiednią wędrówkę i zaplanuje z Państwem dzień urlopu – bezpłatnie i w siedmiu językach.
Zapytaj TOURstena