Deutsch · English · Français · Čeština · Nederlands · Polski · Italiano
Schloss Pillnitz – geschiedenis
Schloss en park Pillnitz liggen direct aan de Elbe aan de rand van Dresden: het Wasserpalais aan de rivier, het Bergpalais aan de landzijde en het Neue Palais daartussen. De Saksische keurvorsten en koningen gebruikten Pillnitz als zomerresidentie; het park beslaat tegenwoordig 28 hectare.
Gravin Cosel en de Chinese droom
in 1694 kwam het landgoed aan de keurvorst; August de Sterke schonk het aan zijn maîtresse, gravin Cosel, en nam het na haar val in 1718 weer terug. Vanaf 1720 liet hij het door Pöppelmann en Longuelune verbouwen – in “Indiaanse”, dat wil zeggen Chinese stijl, met gewelfde daken en een brede trap naar de Elbe. In 1791 ondertekenden Oostenrijk en Pruisen hier de Verklaring van Pillnitz tegen de Franse Revolutie.
Brand en camelia
op 1 mei 1818 brandde het oude renaissanceslot af; op die plek verrees het classicistische Neue Palais met koepelzaal. De beroemdste plant van het park is een Japanse camelia, geplant in 1801 en het oudste exemplaar van haar soort op het Europese vasteland – van februari tot april draagt ze tot 35000 bloemen, en in de winter staat ze in een verrijdbaar glazen huis.
Het park en zijn paviljoens
het park groeide in de loop van een eeuw: gravin Cosel liet in 1712/13 de haagkwartieren voor feesten in de open lucht aanleggen, rond 1723 ontstond de lusttuin met zijn fonteinen, vanaf 1725 de vierrijige kastanjelaan naar de plannen van Pöppelmann. Vanaf 1778 kwam daar de Engelse tuin bij met het ronde Engelse paviljoen uit 1780, in 1804 het Chinese paviljoen met acht Chinese landschapsschilderingen. In een botenhuis staat de prachtige Tritonengondel van rond 1800, waarmee het hof over de Elbe voer.
Palmenhaus en Kamelienhaus
het Palmenhaus liet koning Johan van 1859 tot 1861 bouwen – bijna 94 meter lang, destijds de grootste kas van Duitsland; sinds 2009 is het weer open. De beroemde camelia uit 1801 is bijna negen meter hoog en bloeit karmijnrood, maar zonder geur. In de winter beschermt haar een 54 ton zwaar, 13 meter hoog glazen huis met bezoekersplatforms, dat in de zomer over rails wordt weggereden. De hoofdbloei valt ongeveer half maart.
Neue Palais en musea
in het Neue Palais, dat na de brand van 1818 werd gebouwd, liggen de koepelzaal uit 1823 – het enige classicistische koepelgebouw van Dresden – en de in 1830 ingewijde slotkapel. Het slotmuseum toont in de zomer ook de oude hofkeuken. Tot 1918 was Pillnitz de zomerresidentie van de Saksische koningen, daarna was het eigendom van de deelstaat; vanaf 1946 toonde het “Zentralmuseum” hier schilderijen van de Gemäldegalerie Neue Meister, en sinds 1963 is in het Wasserpalais en het Bergpalais het Kunstgewerbemuseum gevestigd – in 2026 echter wegens voorbereidingen voor bouwwerkzaamheden alleen tijdens rondleidingen toegankelijk.
Weinbergkirche, ruïne en Friedrichsgrund
boven het slot staat tussen de wijngaarden de Weinbergkirche, die Pöppelmann volgens Wikipedia van 1723 tot 1725 bouwde. Boven de Friedrichsgrund liet het hof rond 1785 tot 1790 een kunstmatige ruïne in gotische stijl optrekken – om te dineren met uitzicht; sinds 2019 heeft ze weer een uitkijkplatform. De Friedrichsgrund zelf is een romantisch dal met stenen bruggen; in de Meixmühle zou volgens de sage een draak met de naam Meix hebben gewoond.
Verbindingen met andere plaatsen
via gravin Cosel loopt een directe lijn van Pillnitz naar de Burg Stolpen, waar ze later gevangen leefde. De bouwmeesters Pöppelmann en Longuelune werkten ook aan de barokke tuin Großsedlitz; Pöppelmann bouwde bovendien de Zwinger en Schloss Moritzburg. Naar het Dresdner Schloss voer het hof over de Elbe, in prachtige gondels.
Passende wandelingen
- Sächsischer Weinwanderweg, Etappe 1: Pirna nach Dresden-Pillnitz
- Von Pillnitz über Borsberg und Triebenberg
Stand: 10/2026
Vraag TOURsten verder
TOURsten vertelt u graag meer, vindt de juiste wandeling en plant samen met u uw vakantiedag – gratis en in zeven talen.
TOURsten vragen